اگر دو زن داشته باشد جايز است كه پيش يكى از آن‌ها سه شب و پيش ديگرى يك شب باشد و اگر سه زن داشته باشد پس برايش جايز است كه پيش يكى از آن‌ها دو شب و دو شب ديگر را نزد دو زن ديگر بماند . و مشهور آن است كه اگر يك زن داشته باشد براى زن ، از هر چهار شب يك شب و براى خودش سه شب مىباشد . و اگر زن‌هاى متعددى داشته باشد واجب است كه بين آن‌ها در هر چهار شب تقسيم نمايد پس اگر چهارتا باشند هر شب پيش يكى از آن‌ها باشد ؛ پس اگر دور زد و تمام شد واجب است كه به يكى از آن‌ها ابتدا نمايد و دور را تمام كند و به همين منوال ؛ پس براى خودش شبى نمىباشد ، بلكه همهء شب‌هايش مال زن‌هايش مىشود . و اگر دو زن داشته باشد دو شب مال آن‌ها و دو شب مال خودش مىباشد و اگر سه زن داشته باشد سه شب مال آن‌ها و اضافى مال خودش است ؛ و عمل به مشهور ، مخصوصاً اگر بيشتر از يكى باشد احوط ( استحبابى ) است و اقوى آن است كه گذشت مخصوصاً در يك زن . مسأله 2 - وجوب بيتوته و همخوابگى با زن در جايى كه گفتيم ، اختصاص به زن دائمى دارد ؛ پس براى زن متعه چنين حقى نيست ، يكى باشد يا متعدد . مسأله 3 - در هر شبى كه زن حق بيتوته دارد ، براى زن جايز است كه از حقش دست بردارد و آن را به مرد ببخشد تا در هر جا كه مىخواهد بگذراند . و همچنين جايز است كه به هوويش ببخشد پس حق او مىشود . مسأله 4 - هفت شب در اول عروسى به زن باكره و سه شب به ثيّبه اختصاص دارد كه برترى دادن آن‌ها بر غيرشان به خاطر عروسى جايز است . و بر زوج واجب نيست كه اين شب‌ها را براى زن‌هاى قديمىاش قضا نمايد . مسأله 5 - زن صغيره و زن ديوانه‌اى كه به طور هميشه ديوانه است و زن ديوانه‌اى كه ادوارى است در حال جنونش و زن ناشزه ، قسمت ندارند . و تقسيم بين زن‌ها و حق همخوابگى ، با مسافرت ساقط مىشود و قضا بر او لازم نيست . مسأله 6 - اگر در تقسيم بين زن‌هايش شروع كند مىتواند به هر كدام از آن‌ها ابتدا كند و بعد از آن به هر كدام از بقيه آن‌ها و به همين صورت ؛ اگر چه